Echtscheiding & Alimentatie
Alimentatie berekend op basis van het Rapport Alimentatienormen
Behoefte
De welstand tijdens het huwelijk is bepalend voor de vaststelling van de behoefte. Deze wordt gebaseerd op het gezamenlijke netto inkomen tijdens het huwelijk. Volgens de zogenoemde hofnorm wordt de behoefte vastgesteld op 60% van het netto gezinsinkomen, nadat de kosten van de kinderen daarvan zijn afgetrokken.
De gedachte hierachter is dat uitgaven voor de kinderen niet hebben bijgedragen aan je eigen levensonderhoud. Daarnaast moeten er na de scheiding twee huishoudens worden gefinancierd. Daarom wordt niet uitgegaan van 50%, maar van 60%. Vervolgens wordt berekend hoeveel bruto alimentatie nodig is om dit netto niveau te bereiken.
Behoeftigheid
Het enkele feit dat er behoefte is, betekent nog niet dat er recht is op partneralimentatie. Er moet ook sprake zijn van behoeftigheid. Dat betekent dat je onvoldoende eigen inkomsten hebt om in je levensonderhoud te voorzien en dat je deze inkomsten redelijkerwijs ook niet kunt verwerven. Persoonlijke omstandigheden spelen hierbij een belangrijke rol.
Draagkracht
Tot slot wordt gekeken naar de draagkracht van degene die alimentatie moet betalen. Nadat de kosten van de kinderen en het eigen levensonderhoud zijn voldaan, wordt beoordeeld of er nog ruimte is om bij te dragen aan het levensonderhoud van de ex-partner.
Daarbij wordt eerst het zogenoemde draagkrachtloos inkomen vastgesteld: de noodzakelijke eigen lasten. Wat daarna overblijft, is de draagkrachtruimte. In beginsel is 70% daarvan beschikbaar voor partneralimentatie. Kinderalimentatie gaat altijd vóór partneralimentatie. Pas wanneer in de kosten van de kinderen is voorzien, wordt gekeken naar de ruimte voor partneralimentatie.
